Nieuwe kantoren bovenop polikliniek

Op het vierkante dak (120 x 120 m) van de zeslaagse polikliniek van de VU in Amsterdam zijn rechthoekige ‘dozen’ van 14 x 50 m in vier lagen toegevoegd. Bij de bouw in 1976 is in zowel de fundering als de stabiliteitskernen rekening met een extra belasting van nog eens vier in beton uitgevoerde bouwlagen. Het bestaande gebouw heeft een betonskelet met in het werk gestorte vlakke plaatvloeren en kolommen (450 x 450 mm) op een stramien van 7,2 x 7,2 m. Optoppen in beton betekende dat er nat gewerkt moest worden of met zware prefab betonelementen. Vanwege deze nadelen en een belangrijke gewichtsbesparing, is gekozen voor een uivoering in staal.

De nieuwe opbouw bestaat nu uit een slanke staalconstructie met HE280A en 200A kolommen (resp. in de middellijn en gevel binnen) en kokerprofielen 200x200 buiten. De hoofdliggers (HE340A-profielen) liggen in de lengterichting van de vierlaagse opbouw, onder de betonnen kanaalplaatvloeren. Voor de dwarsliggers zijn geïntegreerde hoedliggers toegepast zodat leidingen onder de vloeren in de lengterichting geen problemen geven. Voor de stabiliteit zijn kruisen aangebracht die in scheidingswanden zijn weggewerkt. Omdat de verbindingen niet in het zicht kwamen, zijn boutverbindingen gebruikt. De in het zicht blijvende verbindingen van de kokerkolommen zijn gelast in de fabriek. Voor de aansluiting met de instortvoorzieningen zijn bouten ingedraaid in plaats van wapeningsstaven (zoals het geval zou zijn bij betonnen kolommen). De stalen buitenkolommen 200x200 hebben een natuurlijke brandwerendheid (90 min) dankzij wanddiktes van 8 en 10 mm.