DAAD Architecten, Beilen

Voor de bouw van lighthouses zijn vier modellen bedacht. Het symbiotische model is de meest ideale situatie, maar komt het minst voor. Hierbij is de onderliggende bebouwing van zichzelf sterk genoeg om het lighthouse te dragen, zoals bij pakhuizen, silo’s en oude fabrieksgebouwen. Op de dragende muren van de onderbouw liggen betonnen platen als fundering voor het lighthouse. Bij het ponsmodel wordt de fundering door de onderliggende bebouwing geheid. Het tweede maaiveld wordt dan boven of op dakniveau gecreëerd. Dit meest bewerkelijke type is in de Rabenhauptstraat in Groningen verwezenlijkt, waar het zadeldak van de onderliggende bebouwing werd verwijderd. Het zwevende model is gefundeerd op een zelfstandige constructie die het onderliggende gebouw in zijn geheel overspant. Het maaiveldmodel wordt op het eerste maaiveld geplaatst.

Iedere bouwlaag bestaat uit een module met een standaard afmeting van 6 x 4 x 3 meter. Voor de gevelbekleding zijn verschillende mogelijkheden: keramische tegels, koper, zink, dakpannen, corten staal, hout of een begroeiing met klimplanten.
Voor deuren en vensters is er keuze uit vier types die op verschillende posities in de gevel kunnen worden geplaatst. Afhankelijk van licht, uitzicht en de ligging ten opzichte van andere bebouwing wordt gezocht naar de meest ideale aaneenschakeling van lighthouses. Wanneer voor alle onderdelen een keuze is gemaakt, worden de volumes in de werkplaats geprefabriceerd en vervolgens ter plekke geassembleerd. De verbindingen tussen de onderdelen zijn zodanig gedetailleerd dat de dozen eenvoudig en onzichtbaar zijn te stapelen.