DAAD Architecten, Beilen

Dit huis in Laag-Keppel is een exponent van een nieuwe stroming in de architectuur die een ‘derde weg’ zoekt tussen retro-architectuur en modernisme. Het eigentijdse ontwerp voorziet in de emotionele behoefte aan een archetypisch ‘thuis’ zonder te vervallen in de populaire clichés van de jaren dertig-architectuur. Zo bescheiden als het houten woonhuis is opgezet, zo ambitieus is de achterliggende gedachte.
De opzet van het in een lommerrijk villawijkje gesitueerde woon-/werkhuis is buitengewoon helder en eenvoudig. Zowel qua indeling, constructie als materiaalgebruik. In deze eenvoud schuilt gelijk ook het architectonisch raffinement. Het schuurvormige bouwvolume heeft twee bouwlagen. Alle woon- en werkruimten bevinden zich op de enigszins opgetilde begane grond. De woon-, eet-, slaap- en werkkamer liggen als een aangesloten rij coupés aan de glazen tuingevel (zonzijde). Parallel aan deze woonzone ligt aan de voorgevel een compacte voorzieningenstrook waarin de entree, keuken, bijkeuken en badkamer zijn ondergebracht. Afgezien van de entree schittert hal- en gangruimte door afwezigheid. Het souterrain bevat alleen logeer- en bergruimten.

De constructie is al net zo overzichtelijk. Op de vier buitengevels en de drie ruimtescheidingen tussen de coupés rust een ambachtelijk getimmerde sporenkap. Pièce de résistance van deze kap is een speciaal uit Denemarken geïmporteerde hanenbalk van 17 meter lang uit één stuk. Met uitzondering van de glazen tuingevel zijn de buitenwanden en binnenmuren uitgevoerd in beton en kalkzandsteen. De tuingevel heeft een houtconstructie waarvan de wit geschilderde kolommen precies samenvallen met de kozijnstijlen van de terrasdeuren.
De afwerkingsmaterialen zijn veeleer sober dan minimalistisch. Het dak is belegd met oud-Hollandse dakpannen. De gevels zijn beschoten met latjes van fijn bezaagd lariks dat is behandeld met Ecoleum, een moderne ecologische variant op het ouderwetse carbolineum. Het interieur is gestuct en in de witte latex gezet.