De Lage Limiet Rotterdam

De Lage Limiet Rotterdam

Project
Door: Redactie ArchitectuurNL | 15-02-2008

Projectgegevens

Tekst Paul Groenendijk
Foto's Ger van der Vlugt

De Lage Limiet in Hillegersberg is één van de laagst gelegen delen van Rotterdam. Het gebied is in vijf gelijke stroken verdeeld en in elke strook heeft een ontwikkelaar samen met een architect een plan ontwikkeld voor appartementen en villa’s gelegen tussen groen en water. Vanuit dezelfde context en programma zijn vijf zeer verschillende ontwerpen gerealiseerd.

Hillegersberg is van oudsher een geliefde locatie voor welgestelde Rotterdammers. Het dorp verloor in 1941 tezamen met het nabijgelegen Schiebroek zijn zelfstandigheid en werd in de jaren vijftig en zestig flink uitgebreid. Recent zijn enkele restgebieden rond de Verlengde Molenlaan in het uiterste noorden van dit stadsdeel voor woningbouw bestemd.

De Lage Limiet, een stuk weiland, is één van de laagst gelegen delen van de stad. Helemaal zonder problemen was deze locatie niet, want bij de aanleg van de parkeerkelders moest vanwege de hoge waterstand onderwaterbeton worden toegepast. Door de grote waterpartijen komen de kenmerken van het gebied in de stedenbouwkundige opzet tot uiting. De locatie ligt verder tegen de grens van de toegestane geluidscontour van Rotterdam Airport.

De gemeente heeft een vijftal ontwikkelaars geselecteerd om de wijk te bouwen. Tezamen met de door hun gekozen architecten is het plan in een aantal brainstormsessies onder supervisie van de Dienst Stedenbouw en Volkshuisvesting ontwikkeld. Het plangebied is in vijf vrijwel identieke stroken ingedeeld, bestaande uit een appartementencomplex in het water langs een drukke weg met daarachter een aantal vrijstaande woningen in een eilandenverkaveling. Achter deze strikte opzet ligt nog een gebied met vrije kavels.

De bebouwing was aan strikte typologische regels gebonden: rooilijnen en ontsluiting waren vastgelegd en verder waren platte daken en een eigentijdse architectuur voorgeschreven. De appartementencomplexen lopen geleidelijk af van vier lagen aan de westkant tot drie lagen aan de oostkant. De vrijstaande woningen waren met een breedte van 7 meter gedacht, zodat de kavels niet helemaal tot de rand konden worden volgezet. De aankleding van de directe woonomgeving is met veel groen, water en uniforme bruggen uitgevoerd. Een hoofdontsluitingsweg scheidt de appartementencomplexen en de vrijstaande woningen. Deze liggen twee aan twee op een kavel aan één brug. Eén ontwikkelaar heeft gekozen voor grote vrijstaande woningen op één kavel.

Van oost naar west zijn de volgende combinaties actief geweest: PBV/Zondag, Architectenwerkgroep Tilburg/NBU, Inbo/Kanters, Roos & Ros/Assink, Klunder Architecten/Hopman Interheem Groep.

De heldere zonering maakt het mogelijk de verschillende projecten puur op hun architectonische uitwerking te beoordelen. Alsof je op een projectbeoordeling van de TU bent beland, waar elke student zijn invulling heeft gegeven aan het programma van eisen op een specifieke locatie. Ook de kopers konden vergelijkenderwijs hun keuze bepalen. De meeste architecten vonden deze werkwijze stimulerend.

     

Gerelateerd

Tags:
0 Reacties Schrijf een reactie

    Schrijf een reactie

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.