ArchitectuurNL 02 2018 – pag. 44

ArchitectuurNL 02 2018 – pag. 44

Door: | 29-04-2021

Haar oeuvre is nog bescheiden maar haar naam zingt rond. Zo
had Kingma tot eind februari 2018 een solotentoonstelling in het
Gemeentemuseum Den Haag, de beloning voor het winnen van de New
Babylon Award, de prijs voor het beste afstudeerwerk aan de TU Delft op
het snijvlak van kunst en architectuur. Tegelijkertijd was ze uitgenodigd
door Joep van Lieshout voor een artist-in-residency op zijn AVL Mundo
in Rotterdam. Dit voorjaar zal ze met regelmaat publiceren op de online-
krant De Correspondent. ‘Ik wil tekeningen maken die een verbeelding
zijn van hun long reads.’ Recentelijk experimenteert ze met andere
toepassingen van haar tekentechniek. ‘Ik heb tekeningen gemaakt die als
onderlegger fungeren bij een debat. Ook heb ik voor Deloitte Vastgoed
een kritische animatiefilm gemaakt over de ontstaansgeschiedenis van
het kapitalisme. En ik wil leren etsen.’

Piranesi en Archizoom
Kingma’s tekeningen zijn verwant aan het werk van Giovanni Piranesi
(1720-1778), de Italiaanse kunstenaar die gesublimeerde tekeningen,
etsen en gravures maakte van het klassieke Rome en zelfverzonnen
architectuur uit de oudheid. ‘Ik heb onlangs een ets gekocht van Piranesi,
mijn eerste kunstaankoop. Ik kan eindeloos kijken naar hoe hij planten,
stenen of zelfs modder opbouwt. De structuren van oppervlaktes en
materialen die hij nabootst met slechts één penstreek, dat is tovenarij.’
Daarnaast zijn er meer eigentijdse invloeden, zoals de paper architecture
van radicale collectieven uit de jaren zestig, zoals Archizoom en Superstudio,
die experimenteerden met modulaire megastructuren en futuristische pop-
up cities. ‘Ik vind het fascinerend om het heden te analyseren aan de hand
van toekomstscenario’s uit het verleden. Wat moeten we doen om die
utopieën uit de sixties te realiseren? Zijn ze nu wel haalbaar? Dat zijn razend
interessante vragen die ons veel leren over de wereld van nu.’

Utopische visies
De utopie is een terugkerend thema in het oeuvre van Kingma. De
pentekening A History of the Utopian Tradition is gebaseerd op tientallen
utopische visies, variërend van de Tuin der Lusten, het Marxisme en
natuurlijk Thomas More’s Utopia tot de klassieke politieke ideeën van
Plato en ook de dystopische roman 1984 van George Orwell. Ongeveer
vijf maanden werkte Kingma aan dit werk, waarin de maniakale toewijding
en het maakplezier van het papier spat. ‘Eerst doe ik wekenlang niets
anders dan boeken en publicaties lezen. In dit geval over utopieën,
geschiedenis, filosofie, politiek en architectuur. Vervolgens ga ik tekenen,
soms dagen aaneen, onafgebroken van acht uur ’s ochtends tot
’s avonds. Ik maak geen schetsen maar werk meteen aan de tekening.’
Over het belang van utopieën kan ze kort zijn. ‘Ze zijn onmisbaar. Het
zijn niet alleen dromen maar ook bakens voor een nieuwe inrichting van
de maatschappij. Democratie, het rechtssysteem en het einde van de
slavernij zijn ook ooit begonnen als utopie.’

www.carlijnkingma.com

5. Carlijn Kingma (1991) studeerde in 2016 cum laude af in Architectuur
aan de TU Delft, tijdens haar studie liep ze stage bij KAAN Architecten en
ZUS [Zones Urbaines Sensibles]. In 2017 won ze de New Babylon Award,
uitgereikt door het Gemeentemuseum Den Haag en kreeg aansluitend een
solo expositie aldaar.

44ArchitectuurNL Tekst Jeroen Junte Beeld Carlijn Kingma

5 6

40-41-42-43-44-45_platform.indd 44 29-03-18 11:41

Gerelateerd