ArchitectuurNL 02 2019 – pag. 3

ArchitectuurNL 02 2019 – pag. 3

Door: | 29-04-2021

Niet eerder
zijN de

doelgroep
eN de

makers vaN
architec­

tuurNl
voor het

laagste vaN
het laagste
uitgemaakt

Peter de Winter
Hoofdredacteur ArchitectuurNL

Reageren? Mail naar [email protected]

Betrokken
en talentvol

Bij mijn weten zijn niet eerder in de geschiedenis de doelgroep van ArchitectuurNL (architecten
en andere vormgevers van de gebouwde omgeving) en de makers van dit blad ( journalisten/
redacteuren) voor het laagste van het laagste uitgemaakt. Want ga maar na wat Forum voor
Democratie-leider Thierry Baudet in zijn overwinningsspeech over ons zei: ‘We worden ondermijnd
door onze universiteiten, onze journalisten, door de mensen die onze kunstsubsidies ontvangen en
die onze gebouwen ontwerpen’. En of dat niet genoeg is, wordt ons kortzichtigheid aangewreven.
We zijn ‘mensen die geen idee hebben wat op de lange termijn de belangrijke issues zijn’. Daar
kunnen we het mee doen!
Het zal u niet verbazen dat ik de opvattingen van Baudet niet deel. Dat kan ik alleen al met de
inhoud van deze editie onderbouwen. Hoezo hebben architecten en andere ontwerpers die de
gebouwde omgeving mooier proberen te maken geen idee van wat op lange termijn de belangrijke
issues zijn? Een willekeurige hink-stap-sprong door dit blad wijst op het tegendeel. Neem aspirant
architect Laura van Beek. Voor haar afstudeerproject aan de TU Delft heeft zij de woonbehoeften
onderzocht en een toolbox samengesteld van stedenbouwkundige en architectonische
elementen die gebruikt kunnen worden bij ontwerpen voor mensen met een autistische aanleg.
Met elementen uit die box ontwierp ze een hofje in de binnenstad van Leiden. Een prikkelarme
omgeving met een hoge architectonische kwaliteit.
En wat te denken van het artikel over ontwerpen voor de zorg. Architecten krijgen steeds vaker
opdrachten uit die sector. Zij buigen zich over de vraag hoe of je met je ontwerp eraan kunt
bijdragen dat mensen vanuit een zorginstelling zo snel mogelijk weer naar hun eigen huis kunnen.
Maar ook: hoe ontwerp je een permanent tehuis als een echt thuis, om te voorkomen dat de
laatste keer dat mensen verhuizen verdrietig is. Vijf architecten en interieurontwerpers van recente
zorghotels en woonzorgcentra delen hun ervaringen. Hetzelfde geldt voor landschapsarchitect
Michiel van Driessche van bureau Felixx. In zijn optiek is het belangrijk dat er niet alleen gebouwen
in een gebied ingepast worden, maar ook een kwalitatief goede publieke ruimte. Wie dat vergeet,
creëert verblijfsgebieden waar geen mens graag komt en dat is kortzichtig. Geld en aandacht voor
landschap is een langetermijninvestering die zich volgens hem dubbel en dwars terugverdient
omdat de hele omgeving ervan profiteert.
Ontwerper Simone Post deelt haar drijfveren en haar voorliefde voor kleur en schoonheid van (rest)
materialen. En dat zijn dan slechts vier voorbeelden uit één editie. In elke ArchitectuurNL publiceren
we over zeer betrokken, talentvolle ( jonge) mensen die hun ziel en zaligheid inzetten om aan de
plekken waar we wonen, werken en recreëren op een duurzame manier schoonheid toe te voegen.
Dat heet ‘woekeren met je talenten’. Wat daar ondermijnend aan is, ontgaat me volkomen.

3 ArchitectuurNL

editorial

03_editorial.indd 3 27-03-19 16:07

Gerelateerd