ArchitectuurNL 02 2019 – pag. 44

ArchitectuurNL 02 2019 – pag. 44

Door: | 29-04-2021

‘Een verfrissend plan waar het plezier, de positieve energie en de humor
van afspatten’, oordeelde de jury van de Prix de Rome 2018 unaniem
over het winnende ontwerp van de architect Alessandra Covini. Wat
opmerkelijk is, want humor is niet per se een aanbelevenwaardige
kwaliteit van architectuur. Zeker niet bij een prestigieuze prijsvraag als de
vierjaarlijkse Prix de Rome, de belangrijkste prijs voor jonge architecten.
En dan was de opgave van deze editie ook nog eens de herinrichting
van het Sixhavengebied in Amsterdam, een zeer gewilde A-locatie pal
tegenover het Centraal Station. Het ontwerp moest van betekenis zijn
voor de gehele stad en door een brede bevolkingslaag gebruikt kunnen
worden. Kortom, een high pressure opgave die op het eerste gezicht
nauwelijks ruimte biedt voor frivoliteit.
Maar werken aan het winnende ontwerp was óók een feest, zegt
Covini, die met haar eveneens Italiaanse levenspartner Giovanni Bellotti
het Rotterdamse bureau Studio Ossidiana runt. ‘Dat begon al met het
verzamelen van verhalen die bij Amsterdam horen als stad aan het
water, vandaar ook de naam Amsterdam Allegories.’ Verhalen over
botenbouwers en ontdekkingsreizigers, maar ook over landbouw en
handel. Het onderzoek was een reis door heden, verleden en toekomst
van deze bijzondere stad. Niet alleen fysiek, langs de gebouwen en
grachten, maar ook vol ontmoetingen met de inwoners en hun geheugen
en verlangens voor de toekomst. Met hun rare eigenschappen, hun
obsessies en verlangens. Daarom is het ook een optimistisch en
uitnodigend ontwerp geworden.’

Stilteplekken
De kern van Amsterdam Allegories is een fictief landschap van drijvende
eilanden die in de nieuwe ‘Gouden Bocht’ langs het IJ liggen maar
van daar door de stad kunnen worden versleept en zo voor iedereen

toegankelijk worden. ‘Elk eiland vertelt een ander verhaal en vraagt een
ander gebruik. Sommigen hebben een amfitheater met podium of zijn
juist een stilteplek; anderen maken een verbinding met de natuur door
te fungeren als broedgebied voor vogels’, zegt Covini, die de officiële
winnaar is van de Prix de Rome. Maar het ontwerp is feitelijk van Studio
Ossidiana.
Het idee voor 21 zwervende eilanden door Amsterdam is een vergezicht,
beamen Covini en Bellotti. Toch hopen ze dat ten minste onderdelen
ervan worden gerealiseerd, niet noodzakelijkerwijs op de felbegeerde
plek aan het IJ. ‘Technisch is het mogelijk om drijvende tuinen, stranden
of bossen te realiseren. Het zou nieuwe vormen van publieke ruimte
toevoegen aan de stad die recht doen aan de diversiteit van de
bewoners, bezoekers en ook flora en fauna.’ Amsterdam Allegories
kan daarom ook worden gezien als een pleidooi voor meer vrijheid en
experiment in de hoofdstad. ‘De veelzijdigheid aan eilanden weerspiegelt
diversiteit van Amsterdam en biedt bewoners de mogelijkheid om in een
continu proces de stad zelf in te richten.’

Materiële rijkdom
De culturele diversiteit van Amsterdam Allegories blijkt ook uit de
fysieke presentatie ervan met een zes meter lange maquette met een
veelheid aan materialen en kleuren. Er zijn eilanden met glazen koepels
of schoorstenen van kleiaarde maar ook iconische bouwwerken van
glanzend metaal en monumentale sculpturen in steen in bonte kleuren
met houten masten voor trekvogels. De jury van de Prix de Rome toonde
zich vooral onder de indruk van deze ‘materiële rijkdom’. ‘Misschien
wel het grootste compliment’, aldus Covini. Want een verbinding tussen
theorie en materialiteit is een essentieel uitgangspunt in de praktijk van
Studio Ossidiana.

2

44ArchitectuurNL

1

42-43-44-45-46-47_platform.indd 44 27-03-19 16:22

Gerelateerd