ArchitectuurNL 03 2018 – pag. 44

ArchitectuurNL 03 2018 – pag. 44

Door: | 29-04-2021

van iets bestaands in een nieuwe plek die uitnodigt tot dromen is het
uitgangspunt van Tweede Natuur. ‘Alleen laten wij die magie niet toe in
Nederland.’
Dus toen Schubert vorig jaar werd uitgenodigd voor een expositie in
Kasteel Groeneveld in Baarn, maakte zij een verkenning van hoe dit
zorgvuldig opgeknapte Rijksmonument eruit zou hebben gezien als
het was vervallen tot een ruïne, overgenomen door natuur. Klimop
langs de gelambriseerde muren, mos op het ornamentele plafond en
onkruid tussen het parket. ‘Ik denk dat er meer geschikte plekken zijn
dan dit mooie kasteeltje. Maar het was een uitgelezen mogelijkheid om
te prikkelen.’ Schubert maakte in de kasteelkamers installaties, waarin
bezoekers met een kijkdooseffect tegelijkertijd naar het gebouw en naar
een verbeelding van de ruïnes over twintig, veertig of tachtig jaar konden
kijken. ‘Ik wilde laten zien dat door iets níet te doen – slopen, renoveren,
cultiveren tot tuin – ook een magische plek kan ontstaan. Er gaat veel
troost uit van plekken die ons herinneren aan onze vergankelijkheid. Dat
je als mens ondergeschikt bent aan de hogere natuur. Zelfs, of misschien
wel júist in deze tijd, ín Nederland.’
Inmiddels heeft de provincie Noord-Brabant interesse in de ‘Tweede
natuur aanpak’. Er wordt een pilot gestart met enkele onbewoonbaar
verklaarde dienstwoningen bij de leegstaande Dongecentrale in
Geertruidenberg, een voormalige elektriciteitscentrale die een totale
metamorfose zal ondergaan. ‘De provincie wil verkennen of dit type
gebouwen toch nog een volgend leven kunnen krijgen in het kader van
een circulaire economie. Een nieuwe bestemming als natuur past daar
heel goed in. Ik ga het experiment Tweede Natuur toepassen op drie
dienstwoningen.’

Vlaamse mijnbouw
Naast Tweede Natuur werkt Schubert als landschapsarchitect bij Carve,
een Amsterdams ontwerp- en ingenieursbureau gespecialiseerd in
‘bijzondere bespeelbare openbare ruimtes’, veelal voor kinderen en
jongeren. Na een lange studieweg vol omzwervingen – Schubert rondde
eerst een bachelor Planologie en een master Metropolitan Studies aan de
Universiteit van Amsterdam af – maakte ze de strategische afweging om
zich hier te bekwamen tot een landschapsarchitect die in een stedelijke
context werkt. ‘Ik ben geen landschapsarchitect die zich buigt over dijken
of het Groene Hart. Carve is bovendien een klein team, waardoor ik alles
kan doen – van eerste concept tot definitief ontwerp.’
Haar meest ambitieuze project voor Carve en in samenwerking met het
Belgische bureau Omgeving, is de transformatie van een zestig meter
hoge steenpuinberg in het Belgische mijndorpje Beringen naar een
avontuurlijk speellandschap annex monument voor het mijnverleden van
de streek. Tegen de heuvel is een betonnen vlak gedrapeerd waarin een
glijbaan, een klimlandschap, speeltunnels en een trap zijn verwerkt. ‘Het
is een robuust bouwwerk dat de kinderfantasie prikkelt om te spelen. Hoe
hoger je komt, hoe zwaarder het beklimmen wordt, doordat de traptreden
steeds hoger worden, een speelse verwijzing naar hoe de kompels elkaar
naar boven toe moesten helpen.’ Het beton heeft een geometrisch reliëf
en wordt geflankeerd door een veld van houten palen dat de komende
jaren steeds groener zal worden. ‘Net als mijn individuele ontwerpen is
het verbonden met de natuur.’

44ArchitectuurNL Tekst Jeroen Junte

6

40-41-42-43-44-45_platform.indd 44 11-06-18 10:25

Gerelateerd