ArchitectuurNL 03 2018 – pag. 48

ArchitectuurNL 03 2018 – pag. 48

Door: | 29-04-2021

boven de patio is de zon zichtbaar. Het mos
tussen de betontegels in de patio baadt nu in
een goudgele gloed van de zon en de reflectie
van het datacenter. De witte steenstrips op de
muren zijn inmiddels wel opgedroogd, maar de
regen heeft grauwe strepen achtergelaten op
het metselwerk. De conciërge opent het raam
en tegelijkertijd valt er een steenstrip van de
gevel op de grond. Op de plek waar de steen
zat is nu de aluminium achterplaat zichtbaar. Hij
staart naar de steen maar doet er niets aan. Het
is toch de zoveelste. Zijn huisje begint steeds

meer kale plekken te vertonen. Op steeds meer
plekken verandert het witte metselwerk in een
mat glanzende aluminium plaat. De bitumen
dakbedekking begint los te laten en wappert
hier en daar losjes in de wind. De kozijnen
lijken ook al weer een verflaag nodig te hebben
en op de plek waar de postbode altijd zijn fiets
tegen de muur zet zijn de gevelstenen al lang
verdwenen. Het is nog niets vergeleken met de
zomer wanneer de zon en haar hitte de gevels
doen golven en diepe scheuren nalaat in het
voegwerk. De tijd, het weer en het gebruik

laten allemaal hun sporen op het huisje na. Na
de regenbui van vannacht warmt de zon nu het
huis weer op.
Moe zit de conciërge naast het open raam
aan de keukentafel. Tot in de ochtend heeft hij
wakker gelegen van de druppels die van de
dakrand in de metalen dakgoot vielen. Even
heeft hij er aan getwijfeld om op te staan en
een handdoek in de goot te leggen om het
geluid nog enigszins te dempen. Bang om te
wakker te worden is hij al wachtend op de
ochtend op zijn rug blijven liggen. Terwijl nu het

5 6 7 8

48ArchitectuurNL Ontwerp, tekst en beeld Maarten de Haas

46-47-48-49_master.indd 48 11-06-18 13:19

Gerelateerd