ArchitectuurNL 04 2018 – pag. 3

ArchitectuurNL 04 2018 – pag. 3

Door: | 29-04-2021

Opdracht-
gevers

zOuden
innOva-

tieve
bOuw-

materialen
enthOu-

siast
mOeten

Omarmen

Veel architecten zoeken voor de bekleding van hun ontwerp naar nieuwe materialen. De zoektocht
wordt soms aangevangen op voorspraak van een veeleisende opdrachtgever, soms door de eigen
duurzaamheidsambities en soms ook door het verlangen naar een harmonieus huwelijk tussen
ambacht en ontwerp.
In deze editie staan drie mooie voorbeelden van architecten die elk op eigen wijze tot de
materiaalkeuze voor de gevel van hun ontwerp kwamen. Zo bedacht MVRDV voor de flagshipstore
van het Italiaanse luxemerk Bulgari in Kuala Lumpur een gevel van beton met aderen van kunsthars.
Het Rotterdamse bureau ziet het resultaat als een elegant startpunt voor een serie chique façades.
Van een heel andere orde, maar minstens zo interessant, zijn de bakstenen van gerecycled
bouwpuin waarmee ontwerpduo Ferry in ’t Veld en Nina Aalbers hun woonhuis in de Rotterdamse
binnenstad bekleedden. Dit nieuwbakken bouwmateriaal werd wereldwijd besproken, van de New
York Times tot aan obscure Italiaanse architectuurblogs. Architectenechtpaar Annemariken
Hilberink en Geert Bosch kozen op hun beurt voor eiken van eigen erf als ontwerpuitgangspunt
voor een schuur op hetzelfde erf. Zij zochten naar manieren om het minder gave hout toch te
gebruiken. Balken met bastdelen verwerkten ze tot lamellen in de stalling. De schors is op de
kopse kant van de schuur meegestort in het beton.
Voornoemde voorbeelden laten in elk geval zien dat Nederlandse architecten, als het om originele
materiaaltoepassing gaat, meespelen op het hoogste niveau. Bij de ontwikkeling van het ‘nieuwe
marmer’ voor de Bulgarigevel nam MVRDV geen enkel risico op materiaalfalen. Het bureau koos
voor nauwe samenwerking met de TU Delft en dat kennisinstituut stuurt niets de wereld in zonder
dat het uitgebreid is getest. Chapeau! Zo kan je als opdrachtgever met een gerust hart kiezen voor
toepassing van experimenteel bouwmateriaal. Bouwbrede toepassing van dit materiaal zie ik zo
snel niet voor me. Daarvoor is het veel te prijzig. Dat geldt ook voor de eiken schuur. Niet per se
te prijzig, maar interessant als lokaal initiatief en erg plaatsgebonden. Niks mis mee, maar massale
toepassing, daar zal het niet van komen. Wat me wat dát betreft echt verbaast, is dat Nina Aalbers
zegt dat een innovatie pas wordt geaccepteerd als het succesvol is toegepast in woningbouw.
Als dat klopt dan leidt de bouwsector massaal aan koudwatervrees. Te gek voor woorden.
Opdrachtgevers zouden innovatieve bouwmaterialen enthousiast moeten omarmen in plaats van
ernaar kijken als een boer die niet vreet wat hij niet kent. Met de realisatie van de wastebased-
brick-woning verdween 15 ton puin van de afvalberg. Kan je nagaan hoe groot dit getal wordt
bij massale toepassing. Een keuze die het overwegen waard is. Zeker als je bedenkt dat de
Nederlandse economie al in 2030 voor 50 procent circulair moet zijn.

Peter de Winter
Hoofdredacteur ArchitectuurNL

Reageren? Mail naar [email protected]

beste lezer,

3 ArchitectuurNL

editorial

03_editorial.indd 3 27-08-18 15:45

Gerelateerd