ArchitectuurNL 04 2018 – pag. 48

ArchitectuurNL 04 2018 – pag. 48

Door: | 29-04-2021

binnengevel en markeert zij het verstrijken van
de tijd.

Even verder, aan de Mauritsstraat, bevindt zich
naast de Willem de Kooning Academie een
naamloos pleintje dat vooral dienstdoet als
doorgangsroute. Dit is de aangewezen plek
voor de Werkplaats. Aan de straatzijde nodigt
de kloostergang uit de Werkkamer te betreden.
Hier ligt een serene ruimte waar kunstenaars
en ambachtslieden in alle rust kunnen werken.
Bezoekers kunnen er ook zelf aan de slag
met een cursus schilderen, beeldhouwen of
handvaardigheid. En wie wil, neemt plaats
op een bank langs de kloostergang om het
kalmerend effect te ervaren van het kijken
naar handwerk. Een spiegelende laag op de
dichte zijden van het zaagtanddak weerkaatst
de lucht en creëert binnen de ideale
lichtomstandigheden voor een werkplaats.

De kloostergang voert verder naar de Karel
Doormanhof, een ruime, publiek toegankelijke
hof waar parkeerplaatsen, expeditie en

opslag zijn gecombineerd met een speeltuin
annex hangplek. Hier ligt de Zaal, een
bijeenkomstgebouw. Via een open dak stelt
de ruimte zich open voor de elementen: regen
en sneeuw vallen binnen en komen terecht
in een centrale vijver. Het water weerkaatst
het zonlicht in bewegende patronen op de
gemetselde wanden rondom. Daar bevinden
zich beschutte, overdekte zitplaatsen. De Zaal
biedt ruimte voor luisterconcerten, lezingen
of andere kleinschalige bijeenkomsten. De
buitentemperatuur, het geluid van vallende
regen, en de stand van de zon, houden de
bezoeker in contact met het verstrijken van de
seizoenen en de tijd.

De kloostergang voert verder naar de overkant
van de Karel Doormanstraat. Het dak van een
appartementengebouw met winkels in de plint
biedt hier ruimte voor de Dakkamers.
Een gemetseld trappenhuis voert naar deze
kamers die zich voegen in de betonnen
draagstructuur van het gebouw. De sobere
eenpersoonseenheden vormen samen

een retraitehotel. Gasten kunnen zich hier
terugtrekken uit het stedelijk gewoel en op
hoogte verblijven, waar het lawaai is verstomd
en de horizon weids is. Een daktuin nodigt uit
tot ontmoeting en gesprek.

De kloostergang is het element dat de zeven
ruimtes van het Stadsklooster aaneenrijgt.
Zij opent zich op verschillende plekken in
de publieke ruimte en nodigt voorbijgangers
uit haar te betreden. Strooisteentjes in de
bestaande bestrating voeren naar de poorten
die toegang bieden tot het verscholen netwerk
van contemplatieve ruimtes, gewijd aan het
soort activiteiten dat traditioneel in kloosters te
vinden is. Van vloer tot plafond uitgevoerd in
metselwerk en voorzien van een rondlopend
gewelf, verwijst de kloostergang in dimensies
en vormgeving naar zijn middeleeuwse
voorbeeld. Vorm en materialen geven zo
richting aan de verwachtingen. Betreed mij,
onderzoek mij, onderga mij.

5. Doorsnede van De Zaal welke geschikt is voor meervoudig gebruik. Overdag kan men bijvoorbeeld
plaats nemen op één van de banken om even tot rust te komen of ’s avonds in groepsverband te
komen luisteren naar een vioolconcert. 6. De Dakkamers. Impressie van de centrale gang die over het
dak van het bestaande appartementengebouw loopt langs de individuele dakkamers. 7. Detail van de
entree naar een dakkamer. Met het sluiten van de zware eiken houten deur sluit je letterlijk de hectiek
buiten. 8. Detail van de overgang van de bakstenen ter plaatse van de entree van een contemplatief
gebouw naar de bestrating van de bestaande stad. De bakstenen vloerafwerking gaat over in
strooistenen die verwerkt zijn in de bestaande bestrating en legt zo de verbinding naar het volgende
gebouw binnen het netwerk. 9. Jurgen ten Hoeve.

5

9

48ArchitectuurNL Ontwerp en illustraties Jurgen ten Hoeve Tekst Catja Edens

46-47-48-49_master.indd 48 27-08-18 15:13

Gerelateerd