ArchitectuurNL 04 2019 – pag. 35

ArchitectuurNL 04 2019 – pag. 35

Door: | 29-04-2021

Teletijdmachine
Happel Cornelisse Verhoeven, dat voor dit
project samenwerking zocht met de Britse
restauratiearchitect Julian Harrap, won de
prijsvraag in 2013 met een ontwerp dat
Knol omschrijft als een ‘teletijdmachine’. Ze
ontwierpen een nieuwe route die de 17e, 19e,
20e en 21e-eeuwse bouwdelen vernuftig aan
elkaar rijgt, terwijl de nieuwbouw met zijn
grijs-groene baksteen gevel, gemetseld in
puntig ‘muizentandverband’, het complex een
herkenbaar gezicht geeft aan de Lammermarkt.
Je komt vanaf de Oude Singel binnen
op de voorhof, die is teruggebracht in de
oorspronkelijke staat. De glaskap is verwijderd,
de zandstenen sierlijsten van de voorgevel
ontdaan van later aangebrachte verflagen;
als je door de poort stapt, sta je ineens in de
oude Lakenstad waar wevers hun lakense
doeken lieten keuren en verhandelen. Vanuit
deze ruimte loop je via de entreehal met de
museumwinkel naar de achterhof, die de
architecten knap hebben vrijgespeeld. De
monumentale Joristrap die in 1874 hier was
gebouwd om de Lakenhal als museum te
ontsluiten voor publiek, is een paar meter opzij
in de nieuwbouw geschoven, de installaties
zijn weggewerkt in de stalen liggers van het

nieuwe glasdak en de gemetselde wand voor
de Harteveltzaal. Deze centrale, lege ruimte,
waarin je de geschiedenis aan de hand van
dichtgemetselde ramen en deuren kunt aflezen,
is misschien wel de mooiste van het museum.

Gedurfde nieuwbouw
Vanuit het achterhof vindt de bezoeker zijn
weg naar de zalen met de vaste collectie en de
nieuwe tentoonstellingsruimtes, voorzien van
fraaie betonnen schaaldaken en een enorm
boograam dat zicht biedt op de Lammermarkt.
Het is een raam dat brutaal de stad in blikt,
passend bij de gedurfde nieuwbouw. Toch
past die wonderwel op zijn plek. Op zoek naar
een evenwicht tussen nieuw en bestaand,
hebben de architecten goed gekeken hoe
architect Van ’s-Gravesande destijds de grote
Lakenhal inpaste tussen de grachtenpandjes,
door met een laag bouwdeel daarop aan te
sluiten. Happel Cornelisse Verhoeven doet iets
soortgelijks: het puntige metselwerk volgt de
puntdakvorm van de aangrenzende huisjes, en
gaat vervolgens over in een reeks puntvormige
erkers. De keuze voor baksteen sluit aan bij
de bestaande, gemetselde panden, de groen-
grijze kleur bij het natuursteen in de voorgevel.
Het blinde boograampje, ingevuld met een

6. Grote nieuwe tentoonstellingszaal met
betonnen schaaldaken en venster aan de
Lammermarkt. 7. Kleine tentoonstellingszaal
• Foto’s Karin Borghouts. 8. Vier tijdlagen:
De oude Laecken-Halle, de Harteveltzaal, de
Papevleugel en de Van Steijnvleugel.

1890 + 1664 1921 2019

35 ArchitectuurNLTekst Kirsten Hannema

6

7

8

32-33-34-35-36_lakenhal.indd 35 09-08-19 12:26

Gerelateerd