ArchitectuurNL 06 2016 – pag. 56

ArchitectuurNL 06 2016 – pag. 56

Door: | 29-04-2021

uitzetting van materialen. Dit specifieke
gedeelte is ontworpen als de zwakste
schakel in het geheel, dat functioneert als
waarschuwingsmechanisme in geval van
overbelasting.
Andere details die zijn uitgewerkt in het
ontwerp zijn de nieuwe betonnen fundering
voor het verstevigen en stabiliseren van de
glazen constructie, de flexibele mechanische
zijdelingse verankering in het lagere gedeelte
als bescherming tegen aardbevingen en tot slot
een gebogen massieve glazen dakpaneel dat
zorgt voor een horizontale verbinding tussen de
glazen façade en het bestaande monument.

Prototype en experiment
Een prototype schaal 1:2 is gemaakt en getest
onder begeleiding van het Glass&Transparency
Lab aan de TU Delft om een inzicht te geven
in hoe de droge verbinding werkt. Een
kleine opstelling van vijf glazen bakstenen
is getest op schuifspanningen en de door
LEGO geïnspireerde bakstenen blijken goed
reageren op zijdelingse krachten van buiten

het vlak, zoals de wind. Anderzijds kan worden
geconcludeerd dat het eigen geproduceerde
glas vol kleine imperfecties zit, wat leidt tot
slechtere testresultaten dan in theorie en
praktijk het geval zullen zijn. Voor betrouwbare
resultaten zullen dus veel meer testen moeten
worden gedaan om tot een consistente
uitkomst te komen. Voor de productie van de
in totaal 17.500 gegoten glazen bakstenen die
nodig zijn voor de restauratie wordt voorgesteld
om gebruik te maken van herbruikbare, zeer
precieze, stalen mallen die onder hoge druk
het glas samen persen in de gewenste vorm
en zo een gecontroleerd en gestandaardiseerd
proces kunnen garanderen.

Transparante uitstraling
Een harmonische esthetische samenhang
tussen de oude en nieuwe constructie is
essentieel bij de renovatie van monumenten.
Daarom heb ik ook onderzoek gedaan naar
de uitstraling van het repeterende patroon van
de glazen bakstenen. De lange, slanke, glazen
stenen volgen de bestaande horizontale lijnen

van de baksteenstructuur. De zichtbare kant
van het glas heeft een ruwe structuur zodat
het overeenkomt met de onregelmatigheden
van het bestaande monument. Daardoor
wordt het glas ervaren als translucent in plaats
van transparant. De glazen façade oogt zo
minder glinsterend en wat grover, en kan het
binnenkomende zonlicht verspreiden. Het
glas heeft de unieke mogelijkheid om het
totaalplaatje te schetsen van het originele
bouwwerk door het blootleggen van de sporen
van ouderdom en slijtage met een zichtbare
lijn tussen het oude en het nieuwe. Het
trekt voordeel uit de mogelijkheden van de
perceptie van het gebouw, een materieel en
immaterieel resultaat dat het menselijke oog
kan manipuleren, terwijl het tegelijkertijd het
gebouw verbindt met de tijd van nu.

5. Montage van de hoek van het metselwerk waarbij de variaties in glazen elementen wordt
gepresenteerd. 6. Detail van de flexibele mechanische zijdelingse verankering in geval van
aardbevingen. 7. Opstelling van het experiment in het Glass&Transparency Lab van de TU Delft. 8. De
gewenste translucente uitstraling van het glazen bakstenen oppervlak lijkt op de textuur van steen.
9. Impressie bij dag. 10. Impressie bij nacht. 11. Geëxplodeerd montage diagram van de connectie
tussen het bestaande gebouw en het nieuwe glazen metselwerk. A Gegoten glazen element. B
Transparante plastic tussenlaag. C Geïntegreerde titanium connectie. D Staalkabel. E Transparante
harslaag. F Gestapelde floatglas unit. G Bestaand metselwerk. H Translucente rubberen tussenlaag.

5 6 7

A

B

C

D

E

H

F

G

56ArchitectuurNL Tekst en beeld Lida Barou

54-55-56-57_master.indd 56 29-11-16 17:03

Gerelateerd