ArchitectuurNL 06 2017 – pag. 57

ArchitectuurNL 06 2017 – pag. 57

Door: | 29-04-2021

Geprinte terrazzovloer
Een meer productmatige invulling van
de stedenbouwkundige toekomst is van
Aectual, een spin-off van DUS Architects, het
Amsterdamse bureau dat de afgelopen jaren
pioniert met de realisatie van een 3D-gebouw.
Aectual is een terrazzovloer die wordt gegoten
in een 3D geprint patroon. Een robotarm print
dit patroon, waarna op locatie de terrazzovloer
wordt gestort. Daardoor is het mogelijk om
elk design op maat en bovendien in grote
oppervlakten te realiseren. De praktische
haalbaarheid wordt bevestigd op Schiphol
Airport waar DUS Architects een vloer van
9000 vierkante meter legt. ‘De productietijd is
korter en het ontwerp is volledig on demand.
Zo zit in de Schiphol-vloer een pijlvormig
patroon dat de optimale looprichting van
bezoekers stimuleert. Bovendien zijn de
duurzame vloeren van bio-printplastic en
gerecyclede terrazzo-materialen’, aldus Aectual-
CEO Hans Vermeulen.

Robot Love
Dit bewustzijn dat de toekomst vandaag al
wordt gemaakt is de rode draad op DDW.
Verspreid over de stad zijn er zes ambassades
waarin thema’s als Zorg en Voedsel maar

ook ‘zachte’ thema’s als Intimiteit worden
verkend. Onder de noemer Robot Love
wordt de ambivalente relatie tussen mens en
robot verkend. Opvallend is daarbij de veelal
optimistische toon. In het fictieve uitzendbureau
voor mens en robot Hubot worden talrijke
voorbeelden geschetst van hoe mens en
machine versmelten. Een therapeut die met zes
robothanden kan masseren of een mecanicien
die bouwinstructies op het veiligheidsglas
van zijn helm krijgt geprojecteerd. Deze
speculatieve designs maken van DDW
een intrigerend en inspirerend maar soms
ook tenenkrommend event. Want in alle
hoogdravende discussies over hoe design
de wereld kan redden wordt soms de plank
flink misgeslagen. Een paneldiscussie met als
leidraad How design can fix the Brexit? is toch
niet serieus te nemen.

Collaboratie met industrie
Maar gelukkig wordt er ook nog volop
geëxperimenteerd met materiaal en vorm.
Plaatmateriaalleverancier Baars & Bloemhof
vroeg ook dit jaar weer een zestal ontwerpers
om iets te doen met zijn aanbod. Dat resulteert
in ranke werktafels van ragfijn fineer (Christian
Heikoop), een kast met glanzende prints van

Google-earth die een marmerachtige uitstraling
hebben (Bart Joachim van Uden) en ruige
lampen van verhitte en uiteen getrokken
stroken kunststof (Floris Wubben). Dit soort
collaboraties tussen industrie en ontwerptalent
zijn inmiddels een vast ingrediënt van DDW.
Ook Luxaflex, Forbo en beddenfabrikant
Auping zochten inspiratie bij Dutch designers.
Maar het best geslaagd was een project
waarbij producent Low & Bonar acht jonge
ontwerpers uitnodigde aan de slag te gaan
met colback®, een gaasdoek van hoogwaardig
kunststof dat wordt gebruikt als ondervloer,
dijkversteviging of zelfs autofilters. Fascinerend
hoe dit gaasdoek, dat normaal onzichtbaar
blijft, in handen van ontwerptalenten over
onvermoede kwaliteiten blijkt te beschikken.
Rick Tegelaar maakte tafels uit één stuk, waarbij
het materiaal door verhitting uitloopt in harde,
stevige randen. Over het gaas tekende hij
met een computergestuurde printer verfijnde
geometrische patronen, ook van gesmolten
colback. Klaas Kuiken heeft zijn materiaalstudie
zelfs uitgewerkt tot productieklare prototypes
van lampen van dit half-doorschijnende
colback-doek. Prachtige meubels zijn het die
een groter bereik verdienen dan een prototype
op DDW.

9-11. Plaatmateriaalleverancier Baars & Bloemhof
vroeg een zestal ontwerpers om iets te doen
met zijn aanbod. Dat resulteert in kasten met
glanzende prints van Google-earth die een
marmerachtige uitstraling hebben van Bart
Joachim van Uden, ruige lampen van verhitte en
uiteen getrokken stroken kunststof, naar ontwerp
van Floris Wubben, en ranke werktafels van
ragfijn fineer, ontworpen door Christian Heikoop.

9 10 11

57 ArchitectuurNL

54-55-56-57-58-59_ddw.indd 57 28-11-17 11:50

Gerelateerd